Kan Peer Participatory Action Research de macht verschuiven?  

Onderzoek is in ontwikkeling. Of het nu gaat om het vormgeven van onderwijsprogramma's of het evalueren van wereldwijde ontwikkelingsinitiatieven, één les blijft terugkomen: onderzoek is het krachtigst wanneer het wordt uitgevoerd. with mensen, niet on Participatieve benaderingen zoals Peer Participatory Action Research (PPAR) zorgen ervoor dat onderzoek niet alleen draait om het begrijpen van gemeenschappen, maar ook om het stimuleren van hen om hun eigen prioriteiten te realiseren. Drie van onze Ecorys UK-onderzoekers lopen voorop in deze evolutie en delen hun inzichten, ervaringen en leerervaringen in deze blogpost.

Wat PPAR is en waarom het groeit 

De afgelopen jaren is PPAR in evaluatie en onderzoek steeds populairder geworden. PPAR is gebaseerd op de ideeën van gelijke macht, samenwerking en gemeenschapsactie, en probeert de traditionele machtsverhoudingen en hiërarchie tussen onderzoekers en degenen die 'onderzocht' worden, te doorbreken. 

In deze blog delen we enkele belangrijke lessen uit onze ervaring met de integratie van PPAR in ons onderzoek en onze evaluatie. We onderzoeken ook hoe PPAR en participatief actieonderzoek (PAR) in bredere zin de relaties tussen onderzoekers en degenen die 'onderzocht' worden, de ontwikkeling van gefundeerd en betekenisvol bewijs kunnen ondersteunen en nieuwe stemmen aan tafel kunnen brengen.  

Waarom PPAR belangrijk is  

Vanuit onze ervaring als evaluatoren moedigt PPAR gemeenschappen aan om een ​​actieve rol te spelen, niet alleen bij het ontwerpen van onderzoek, maar ook bij de uitvoering ervan in hun eigen gemeenschappen. PPAR is gebaseerd op het idee dat gemeenschappen zelf de vaardigheden en expertise hebben om hun levenservaringen het beste te begrijpen.¹In internationale contexten kan PPAR ook bijdragen aan het verkleinen van machtsongelijkheid tussen externe organisaties die onderzoek doen naar bepaalde onderwerpen en de gemeenschappen die elders in de wereld worden bestudeerd.  

In tegenstelling tot onderzoek dat simpelweg participatieve methoden integreert, integreert PPAR participatie in elke fase van het evaluatie- en onderzoeksproces – van ontwerp tot dataverzameling en -analyse. Cruciaal is dat PPAR ook een 'actie'-element bevat, waardoor de e-community's die bij het onderzoek betrokken zijn, ook betrokken worden bij het vormgeven van hoe de bevindingen worden gebruikt en welke beslissingen ze beïnvloeden. Alle vormen van participatieve benaderingen in onderzoek kunnen echter expertise en inzicht vergroten en capaciteiten versterken.  

Van theorie naar praktijk: PPAR toepassen in ons werk 

In ons werk hebben PPAR en PAR ons geholpen ons onderzoek te democratiseren en traditionele machtsdynamieken uit te dagen. Een van de manieren waarop we PPAR recentelijk hebben toegepast, was door co-onderzoekers in het team op te nemen voor een internationale evaluatie. Ons kernteam (gevestigd in het Verenigd Koninkrijk) heeft onderzoekers wereldwijd getraind in het afnemen van interviews en het verzamelen van verhalen over verandering en creatieve zelfreflectie-oefeningen, samen met leden van hun eigen netwerken.  

Door deze ervaring ontdekten we dat participatie-elementen in het hele rapportage- en verspreidingsproces moeten worden opgenomen om PPAR zinvol te laten zijn. Wanneer deze fasen worden overgeslagen vanwege tijd- of budgetbeperkingen, bestaat het risico dat participatie symbolisch wordt. Echter, wanneer er oprechte openheid is om naar peer-onderzoekers te luisteren en hen te betrekken bij de uitkomsten van het onderzoek, kan dit leiden tot beter onderbouwde aanbevelingen en implementatie.  

We hebben ook ontdekt dat het belangrijk is om er niet van uit te gaan dat PPAR per se 'beter' is, en om tijdens het onderzoeksproces open kanalen te behouden en te controleren of het de verwachte resultaten oplevert. Zo voerden co-onderzoekers in een recent project onderzoek uit met hun peer communities en met kinderen en jongeren uit die communities. We ontdekten dat culturele normen (zoals de interactie met oudere leden) het voor co-onderzoekers lastig maakten om jongeren te betrekken bij open discussies. De indruk bestond dat een 'buitenstaander' van die community wellicht beter in staat was om vragen te stellen en een eerlijk antwoord te krijgen.  

Mede-onderzoekers worstelden ook met het vinden van een balans tussen empathie voor hun collega's (die vergelijkbare uitdagingen ondervonden) en de noodzaak om objectief te blijven bij het beoordelen van de impact. Dit bracht ons tot de conclusie dat – hoewel PPAR machtsongelijkheid kan verminderen en waardevolle inzichten kan opleveren – de effectiviteit ervan afhangt van de manier waarop het wordt geïmplementeerd en voortdurende reflectie en aanpassing vereist van wat 'peer'-participatie inhoudt. Desondanks zien we aanzienlijke waarde in het integreren van PPAR-benaderingen. We hebben ontdekt dat 'peer'- en mede-onderzoekers een schat aan vaardigheden en kennis inbrengen, terwijl ze tegelijkertijd hun expertise specifiek in onderzoeksmethoden en bewustzijn van specifieke kwesties gedurende het proces kunnen ontwikkelen.  

Een belangrijk voorbeeld van het gebruik van PPAR bij evaluatie was de Global Impact Study voor het Global Fund for Children. Partnerorganisaties werden opgeleid tot onderzoekers en voerden interviews en creatieve reflectieoefeningen uit met andere partnerorganisaties. U kunt het volledige rapport van de Global Impact Study lezen. hier. 

Hoewel er geen 'perfect' model bestaat dat voor alle projecten toepasbaar is, kunnen verschillende belangrijke overwegingen ervoor zorgen dat PPAR daadwerkelijk machtsverschuiving ondersteunt. We vatten deze hieronder samen.  

Belangrijke overwegingen voor zinvolle participatie:  

• Begroting en middelen:  PPAR kan kostbaar zijn en tijdrovend om te implementeren. Het trainen van leden van de community, het verzamelen van data en het uitvoeren van regelmatige check-ins duren langer dan bij andere onderzoeksmethoden. Het is ook belangrijk om peer-researchers te erkennen en eerlijk te belonen voor hun tijd, vaardigheden en expertise. Discussies over vergoedingen moeten al vroeg in de onderzoeksontwerpfase plaatsvinden, aangezien deze een belangrijk onderdeel vormen van de beoordeling van de haalbaarheid van PPAR.  

• Machtsdynamiek: Denk na over hoe co-onderzoekers omgaan met de mensen die ze onderzoeken. Het verduidelijken van verwachtingen rond objectiviteit en loyaliteit kan zinvol zijn, zodat problemen kunnen worden beperkt. Tijdens het ontwerpproces is het ook belangrijk om te definiëren wie een 'peer' is en te overwegen welke dynamiek er zelfs tussen peers kan bestaan. Co-onderzoekers zouden vanaf het begin bij het ontwerpproces betrokken moeten worden, aangezien zij een cruciale rol spelen bij de ontwikkeling van de manier waarop het onderzoek wordt uitgevoerd.  

• Open communicatie: Zorg voor open en transparante communicatie, zodat mensen de tijd kunnen nemen om het onderzoek en hun rol volledig te begrijpen, en vragen kunnen stellen of zorgen kunnen uiten. Regelmatige gesprekken zorgen ervoor dat het proces participatief en responsief blijft. 

Laatste gedachten  

PPAR is geen perfecte formule en zal niet alle uitdagingen in onderzoek of evaluatie oplossen. Maar het helpt wel om te hervormen wie de macht heeft, wiens kennis telt en hoe onderzoek kan leiden tot verandering. tot actie. Wanneer het doordacht wordt geïmplementeerd, versterkt het bewijs, bouwt het capaciteit op en creëert het betekenisvollere, eerlijkere verbindingen tussen onderzoekers en de gemeenschappen die ze bedienen. PPAR zorgt ervoor dat diverse stemmen gehoord worden, wat rijkere inzichten voor evaluaties kan opleveren.